Kaç Kişi Çevrimiçi
Şu anda 58 ziyaretçi çevrimiçi
Arşiv
-
Temmuz, 2011
-
Mayıs, 2011
-
Nisan, 2011
-
Mart, 2011
-
Şubat, 2011
-
Ocak, 2011
-
Aralık, 2010
-
Kasım, 2010
-
Ekim, 2010
-
Eylül, 2010
|
Öncelikle herkesi saygı ve sevgi ile selamlarken uzun bir ara verdiğimiz yazılarımıza tekrar bir 'merhaba' demek istiyorum. Ve içinde bulunduğumuz, erişmek şerefine nail olduğumuz bu ay dolayısıyla herkese hayırlı Ramazanlar diliyorum. İnsan nefes aldığı müddetçe, herşeyi yaşayıp, görüyor, şahitlik ediyor. Geçen zaman zarfında cenaze, düğün derken hayatın içinde akıp giden zaman mefhumunda bir dizi olaylar zinciri ile haşır neşir olduk. Hayat işte tam da bu noktada hem basit, bir o kadar da karmaşık... Üzüntüsü de, sevinci de, öfkesi de, mutluluğu da, umudu da, umuzluzluğu da ve aklınıza gelen duygusal ve düşünsel ne varsa insan için. Her gün yeni bir başlangıç ve kafanızı yastığa koyduğunuzda o günün muhasebesini yapmanız gereken bir son... İnsanın ömrü de doğum ve ölüm arasında sıkışan olaylar zinciri zaten. Değişen sadece takvim yaprakları geriye dönüp bakınca. Yitirdiklerimiz, elde ettiklerimiz, seçimlerimiz, koşturmalarımız, yaşadıklarımız o zaman yapraklarının içindeki ayrıntılar. Ayrıntılara çok fazla saplanmamak gerek mutluluk ve huzur istiyorsak şayet. Hayatın içinde sıkça kullanılan herşeyin ayrıntılarda gizli olması ise insanın yaşadıklarından kaçışı aslında yüzleşmek istememesinden gelen, sığındığı limanı. Herkesin akıl bali olan her insanın bir limanı vardır. Eğer insan düşüncelerini demirleyecek, dinginleşmesine, pozitif düşünmesine yardımcı olacak bir neden ya da bir liman bulamazsa savrulup durur düşünce deryasında... Çünkü insan aklı, düşüncesi yadsınamaz derecede güçlü ve etkileyicidir. İnsan gün içinde kafasını yastığa koyduğunda uykuya dalıncaya kadar konuşur kendisiyle. Aslında bu yapılan iç konuşmalar insanın aynası ve kendini değerlendirmesidir. Çünkü insan özünden ayrılamaz, içindeki 'beni' susturamaz. Hep bir limana ihtiyaç duyar ve işte burada kendi kendisini yaptıklarını sorgular. İnsan yaratılışındaki organların oluşma ve olgunlaşması ile hayat içinde ölüme kadar yaşadıkları ile bir olgunluğa erişip 'kamil insan' olması arasındaki paralellik ne kadar şaşırtıcıdır. İnsan yavrusunun anne karnında ilk oluşan organları el, ayak ve duyu organları ile devam ederken beyin ve son olarak da kalp oluşur ve olgunluk bakımından ve olması gereken halini alır. İşte hayatın (bize bahşedilen) sırrı buradadır. işte bu noktada bu mübarek ay vesilesiyle insanın kamil olma yolunda, olgun bir insan olma yolunda yapması gereken şey gördükleri, duydukları, yediği, içtiği değil aldığı bu duyumlardan düşünsel ve duygusal ne çıkarımlar yapıp, ders almasının gerekliliğidir. Akıl ve kalp süzgecinden geçen her türlü düşünce öze dönüldüğünde art niyetten, fevrilikten, kötülük ve fesattan yoksundur. İnsana düşen ödev ise bu manaya erişebilmek ve kısacık hayatını buna göre şekillendirmekten geçer.
Herkese hayırlı Ramazanlar diliyorum.
|
|
|
